لقب شاه نجف و پیشینه تاریخی نجف:
مقبره علی بن ابیطالب در نجف نزدیک به یک قرن مخفی نگه داشته شد و فقط خواص از مکان آن خبر داشتند؛ این پنهانکاری احتمالاً برای جلوگیری از نبش قبر توسط دشمنان سیاسی بود. جالبتر اینکه نجف بعدها به واسطه همین مزار به یکی از مهمترین مراکز علمی شیعه تبدیل شد و در قرن چهارم هجری کتابخانههایی با دهها هزار نسخه خطی داشت.
راهکار:
لقب «شاه نجف» در ادبیات قاجار و مداحی ایرانی رواج گسترده داشت و ترکیبی از زبان فارسی و سنت مدحگویی شیعی است که میتوان آن را در اشعار عامیانه همان دوره پی گرفت.