جان جهان من

تو شدی جان جهان من: یک جمله عاشقانه عمیق:

آیا می‌دانستید مغز در لحظه‌ای که کسی را «جان جهان» خود می‌نامید، همان مسیر دوپامینیِ اعتیاد را فعال می‌کند؟ عشق رمانتیک از نظر عصبی، شبیه نوعی وابستگی شیمیایی عمل می‌کند و همین باعث می‌شود آدمی که «جهان شما» می‌شود، قدرت عجیبی روی حالتان داشته باشد. سوال جالب اینجاست: آیا این وابستگی عمیق، خطر از دست دادن را هم بیشتر نمی‌کند؟

راهکار:

وقتی کسی جان جهان شماست، یعنی بخش بزرگی از هویت و خوشی‌تان به او گره خورده. آیا این زیبایی خطرناک نیست؟ شاید وقتش رسیده بنویسید چه چیزهایی در او این حس را ایجاد کرده.