دلواپسی و دلخوشی؛ چرا نگرانی جای شادی را میگیرد؟:
سوگیری منفی (Negativity Bias) یک قانون مغز است: رویدادهای منفی اثر روانیِ قویتر و ماناتر از رویدادهای مثبت دارند. در آزمایشها، یک نقد بد چند ساعت در ذهن میماند ولی یک تعریف خوب کمتر از نیم ساعت. این سازوکار بقا، دلواپسی را جای دلخوشی مینشاند. اما نکته عجیب: مغز با تمرینِ «فهرست سپاسگزاری»، میتواند تدریجاً وزن خاطرات مثبت را بالا ببرد. آیا شما هم قلبتان جای دلخوشی را خالی نگه داشته؟
راهکار:
این جمله یک هشدار لطیف است: دلواپسیها مهماناند، نه صاحبخانه؛ دلخوشیها برای برگشتن فقط کافی است یک جای خالیِ آشنا در ذهنمان پیدا کنند.