تنهایی و بزرگی: وقتی در زندگی هیچکس جا نمیشوی:
پژوهشهای علوم اعصاب نشان میدهد دردِ طردشدگی همان مدارهای عصبی دردِ جسمی را فعال میکند؛ تنهاییِ مزمن هم مانند زخمِ باز بر سیستم ایمنی اثر میگذارد. جالبتر این که مغزِ افراد تنها هنگام پردازش تعاملات اجتماعی، بهجای لذت، الگوی خطر را فعال میکند. پس «بزرگ شدن» در این جمله شاید یک سازوکار دفاعی باشد، نه رشد واقعی. پرسش آخر: این بزرگی را انتخاب کردهاید یا تنهایی برایتان انتخابش کرده؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهی دیگری هم دید: تنهایی نه «بزرگ شدن»، بلکه «آشکار شدن» است. وقتی آدم با خلوت خودش روبهرو میشود، پوستههای اجتماعی میریزد و چیزی که میماند، خودِ واقعی است؛ پس بحث سر جا شدن در زندگی دیگران نیست، بحث دیده شدن در زندگیِ خودِ آدم است.