جایی که دلت آرام میگیرد

جایی که دلت آرام می‌گیرد، مقصد واقعی توست:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد وقتی در محیطی امن و آشنا هستیم، آمیگدال (مرکز ترس) غیرفعال شده و قشر پیش‌پیشانی (مرکز تصمیم‌گیری) فعال‌تر می‌شود. یعنی «آرامش» یک حالت زیست‌شناختی است که مغزت را به عملکرد بهینه می‌رساند. مقصد واقعی جایی نیست که از استرس فرار کنی، بلکه جایی است که مغزت بتواند بهترین خودش باشد. چه عواملی در زندگی‌ات آن «امنیت عصبی» را ایجاد می‌کنند؟

راهکار:

دقت کن که «آرامش» لزوماً به معنای سکون نیست؛ گاهی قلبت در میان چالش‌هایی که به آن معنا می‌دهی آرام می‌گیرد. پس به جای جستجوی یک مکان فیزیکی، به دنبال فعالیت یا هدفی باش که ذهنت را ساکت می‌کند.