جواب سوال کسانی که رفتند و برگشتند: آیا چیزی جا گذاشتهاند؟:
اثر زیگارنیک میگوید مغز انسان کارهای ناتمام را تا ۹۰٪ بهتر از کارهای تمامشده به یاد میآورد؛ برای همین کسی که یکهو ول میکند و میرود، در حافظه شریک قبلیاش به یک «پروژه نیمهکاره» تبدیل میشود. برگشتنش هم لزوماً نشانه عشق نیست؛ سیستم پاداش مغز دنبال بستن پروندهای باز است. رابطه قطعشده مثل زخم بازی است که با کمترین محرک دوباره فعال میشود. به نظر شما اگر کسی برگردد، واقعاً «جا گذاشته» یا فقط دنبال حس کامل کردن خودش است؟
راهکار:
این سوال را از منظر روانشناسی رابطه اینطور پاسخ میدهم: آدمی که میرود، معمولاً نسخهای از رابطه را که در ذهنش ساخته، جا میگذارد، نه خود رابطه را. برای همین وقتی برمیگردد، تو همان آدمی، اما تصویر ذهنی او از تو عوض شده. این فاصله بین «تو» و «تصویری که او ساخته» همان چیزی است که حس میکنی جا مانده.