شاید جای دیگر؛ تصور دنیایی متفاوت:
پدیدهٔ «شبیهسازی ذهنی» نشان میدهد مغز برای تصور مکان یا دنیای بهتر همان مدارهای تجربهٔ واقعی را فعال میکند؛ همین شبیهسازی هم میتواند سوختِ تغییر باشد و هم به دام «چمن همسایه سبزتر» بینجامد. مرز امید و فرار کجاست؟
راهکار:
«جای دیگر» اغلب نه یک مکان، که یک وضعیت ذهنی است: وقتی توجه از «چه دارم» به «چه میتوانم بسازم» جابهجا میشود، همان لحظه دنیای دیگر کوچک و قابل لمس میشود؛ نه پناهگاه فرار، بلکه نسخهٔ آزمایشی از زندگی دلخواه.