دل بزرگ یعنی جای کافی برای همه؛ مثل اقیانوس آرام:
اقیانوس آرام با اینکه «آرام» نامیده میشه، دورتادورش کمربند آتشفشانیه؛ ۷۵٪ آتشفشانهای فعال زمین و ۹۰٪ زلزلههای دنیا اونجا اتفاق میافته. پس اگه کسی قلبش اندازهی اقیانوس آرامه، یعنی آرامش ظاهریش میتونه پوششی برای انرژی عظیم درونش باشه. سؤال اینه: کی تا حالا تونسته عمق این قلب رو اندازه بگیره؟
راهکار:
میشه این جمله رو یه جور دیگه هم دید: آرامش واقعی به وسعت نیست، به ظرفیت آدم برای جا دادن تفاوتهاست. اقیانوس آرام هم عمیقه، هم طوفانهای بزرگ داره؛ پس دلِ بزرگ هم میتونه غم خودش رو داشته باشه و باز برای دیگران جا داشته باشه.