هیچ چیز مجانی نیست: بهای روانی هر انتخاب در زندگی:
مغز ما فقط ۲٪ وزن بدن است اما ۲۰٪ انرژی روزانه را میبلعد. هر تصمیم، حتی انتخاب طعم بستنی، ذخایر گلوکز و قدرت اراده را کاهش میدهد. روانشناسی به این پدیده «تهیسازی ایگو» میگوید: منبع محدودی که با هر فکر و مقاومتی تخلیه میشود. پس حتی لذتهای رایگان هم مالیات پنهان خود را از قشر پیشپیشانی تحمیل میکنند؛ ما بیوقفه با سکههای روان میخریم، بیآنکه صورتحساب را ببینیم.
راهکار:
اگر همه چیز بهایی روانی دارد، میتوانی آن را مثل یک بودجه ذهنی ببینی. هر انتخاب، خرج کردن از این سرمایه است. گاهی یک «نه» ساده، بزرگترین پسانداز روانی است؛ سرمایهات را برای چیزهایی نگه دار که واقعاً انرژیات را برمیگردانند.