غرور بدنی و هزینه های گزاف بدنسازی:
مغز ما حسادت رو به عنوان یک علامت کمبود اجتماعی تفسیر میکنه. اما جالب اینجاست: تحقیقات نشون میده افرادی که مدام به بدنشون فخر میفروشن، در واقع بیشتر از بقیه از تصویر بدنشون ناراضیاند. نمایش بیرونی، نقاب ناامنی درونیست. به نظرتون چرا بعضیها ارزش خودشون رو به اندامشون گره میزنن؟
راهکار:
این جمله رو میشه به عنوان یه شوخی تلخ بازنویسی کرد: «حسودی؟ برای داشتن اندام من باید میلیونها خرج کنی... و بعد هم بازم به نتیجه نرسی چون من ژنتیک دارم.»