نتیجهگیری: هرکس از زندگیم رفت به نفع من بود:
یک حقیقت جذاب از روانشناسی تکاملی: ذهن انسان یک مکانیسم «هرس اجتماعی» دارد - روابطی که سودمند نیستند به مرور از شبکه ذهنی ما محو میشوند. تحقیقات نشان داده افرادی که میتوانند رها کنند، ۳۰٪ رضایت بیشتری از زندگی دارند. در واقع، ناپدید شدن آدمها فراموشی نیست؛ یک بهینهسازی ناخودآگاه است. آیا تا به حال برایتان پیش آمده که از نبودن کسی در زندگیتان حس سبکی کنید؟
راهکار:
این جمله یک بازتعریف قدرتمند از «حذف شدن» ارائه میدهد. میتوان آن را به عنوان یک اصل فیلتر طبیعی در روابط در نظر گرفت: هرکس که میرود، جایش را برای چیز بهتر خالی میکند. اگر این نگاه را به «اتفاقات ناخواسته» هم تعمیم دهی، به یک فلسفه زندگی آرامبخش میرسی.