ترس از حذف شدن توسط خودم:
در روانشناسی به این پدیده «خود-طردی پیشدستانه» میگویند: مغز برای جلوگیری از درد طرد شدن توسط دیگران، اول خودش را حذف میکند. جالب اینجاست که این مکانیزم در حیوانات هم دیده میشود - مثلاً برخی میمونها قبل از اینکه از گروه طرد شوند، خودشان گروه را ترک میکنند. این یک استراتژی بقای تکاملی است که در انسانها به شکل خودتخریبگری روانی درآمده. سوالی که پیش میآید: آیا این «حذف خود» واقعاً از درد بیشتر جلوگیری میکند یا فقط آن را طولانیتر؟
راهکار:
این حس شبیه «خودویرانگری پیشگیرانه» است: ذهن برای فرار از درد طرد شدن توسط دیگران، خودش را اول حذف میکند. شاید وقتش رسیده که به جای حذف، یک «مکث آگاهانه» بگذاری و ببینی چه بخشی از وجودت واقعاً نیاز به محافظت دارد.