حذف نشدن آدم‌ها؛ مرگ معنا در روابط:
در عصب‌شناسی، خاطرات مرتبط با افراد در شبکه‌ای از نورون‌ها ذخیره می‌شوند. حتی اگر رابطه از بین برود، مسیرهای عصبی باقی می‌مانند، اما «احساس» مرتبط با آن می‌تواند خاموش شود؛ گویی مدار روشن است ولی جریانی از آن نمی‌گذرد. آیا این مرگ معنا، نوعی انعطاف‌پذیری مغز است یا شکستی در سیستم؟
راهکار:
این ایده را می‌توان با مفهوم «مرگ اجتماعی» در روانشناسی گسترش داد: وقتی رابطه‌ای می‌میرد، ما با نسخه‌ای ذهنی از آن شخص زندگی می‌کنیم که دیگر به‌روز نمی‌شود. شاید نوشتن نامه‌ای به آن «معنای مرده» و سپس سوزاندنش، یک آیین نمادین برای بستن این فصل باشد.