حادثهای به نام اعتماد؛ چرا آدمها از زندگی ما حذف نمیشوند؟:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد که «مرگ اعتماد» در مغز شبیه به تجربه درد فیزیکی است. وقتی اعتماد میشکند، همان نواحی از مغز فعال میشوند که در هنگام سوختگی یا ضربه فعالند. یعنی این حادثه واقعاً یک زخم جسمی در مدارهای عصبی ماست. آیا ما واقعاً میتوانیم کسی را از زندگیمان حذف کنیم، یا فقط زخمش را دفن میکنیم؟
راهکار:
این جمله انگار از جایی میآید که اعتماد نه یک انتخاب، که یک حادثه بوده. شاید ارزش دارد بپرسیم: آیا اعتماد ما واقعاً در یک لحظه میمیرد، یا سالهاست که نفسهای آخر را میکشد و ما تازه امروز متوجه میشویم؟