حذف نکردن آدم سمی

چرا بعضیا رو حذف نمی‌کنم؟ قانون کارما و انتقام نگرفتن:

روان‌شناسان به این «باور به دنیای عادلانه» می‌گویند؛ مل لرنر نشان داد انسان‌ها برای کاهش اضطراب، رنج را به سرنوشت یا کارما نسبت می‌دهند. جالب‌تر این‌که تصور انتقام، مدار پاداش مغز (هسته اکومبنس) را فعال می‌کند، اما نشخوار آن کورتیزول را بالا نگه می‌دارد. کارما به لحاظ فیزیکی نیرو نیست؛ اما به‌عنوان قرارداد اجتماعی، رفتارها را با انتظار بازگشت تنظیم می‌کند. آیا انتظار کارما خودش یک انتقامِ منفعل نیست؟

راهکار:

این جمله در واقع یک بی‌اعتنایی قدرتمند است: حذف نکردن، اعلام بی‌طرفی نیست؛ تبدیل دیگران به پرونده‌های راکد ذهنی است. نسخه قوی‌ترش شاید این باشد: «کارما هم لازم نیست، بی‌تفاوتی کافی است.»