استاد حذف کردن آدمها؛ وقتی تغییر دادن دیگران بیفایده است:
در نظریه «سیستمهای خانواده» موری بوئن، «بریدگی عاطفی» یعنی آدمها برای فرار از تعارض، رابطه را یکجا قطع میکنند؛ این الگو از کودکی یاد گرفته میشود و در بزرگسالی تکرار میشود. جالبتر اینکه مغز بعد از حذف یک رابطه پرتنش، همان مسیر پاداش دوپامین را فعال میکند، پس حذف کردن میتواند یک عادت اعتیادگونه باشد. آیا داری واقعاً آزاد میشوی یا فقط فاصلهات با خودت را زیاد میکنی؟
راهکار:
بهجای «استاد حذف کردن»، میتوانی این را به چشم «مرزگذاری قوی» ببینی؛ حذف آدمهای اشتباه مهارت است، نه بیاحساسی. فقط یادت باشد اگر حذف کردن همیشه اولین راهحل باشد، شاید داری از صمیمیت فرار میکنی، نه از آدمهای سمی.