حسرت زندگی در ایران

طنز تلخ یک آرزوی غیرممکن: شکار لک لک تولد:

جالب است که افسانهٔ لک‌لکِ آورندهٔ نوزاد، ریشه در اساطیر نورسی دارد که «استورک» نماد وفاداری خانوادگی بود. اما در روانشناسی، این آرزوی تغییر گذشتهٔ غیرقابل تغییر، نشانهٔ «پشیمانی هستی‌شناختی» است؛ حسرتی که نه برای یک عمل، که برای خود وجود داشتن در شرایط حاضر احساس می‌شود. جامعهٔ تاو، شما چه لحظه‌ای از جغرافیای زندگیتان را، اگر ممکن بود، «بازنویسی» می‌کردید؟

راهکار:

این حس نارضایتی عمیق، گاهی از «سندرم ایمپاستر جغرافیایی» نشأت می‌گیرد؛ احساسی که انگار به اشتباه در این مختصات مکانی به دنیا آمده‌ای. شاید نوشتن از ویژگی‌های منحصر به فردی که فقط در همین جغرافیا می‌توانی تجربه کنی (از طعم یک غذا تا یک منظره خاص) کمک کند تا این حس را بازتعریف کنی.

خوشا به حال آنان که در ایران مادر نشدند: