حسرت صدای تو و دلتنگی بیپایان:
تحقیقات عصبشناسی نشون داده که صدای عزیزان، بخش «پاداش» مغز (striatum) رو فعال میکنه و ترشح دوپامین رو افزایش میده. وقتی این صدا رو از دست میدی، مغزت دچار «نشانگان محرومیت حسی» میشه و دقیقاً مثل ترک یک ماده اعتیادآور، هوس شنیدن دوبارهاش رو میکنی. این حسرت، واکنش شیمیایی به نبود یک محرک لذتبخشه.
راهکار:
این حس رو میتونی با فرستادن یک ویس کوتاه از صدای خودت برای اون شخص، یا نوشتن یک نامه صوتی برای خودت، به یه اثر هنری تبدیل کنی.