آدمهای مثل سایه، دنیای قشنگ:
سایهها برخلاف تصور، سیاه یکدست نیستند. در فیزیک نور، پدیده پراش و نیمسایه (پنومبرا) باعث میشود حاشیه سایهها محو و حتی رنگی دیده شوند. مثلاً در آزمایش دو شکاف یانگ، نور خم میشود و الگوهای تداخلی رنگین میسازد. پس حتی سایه هم پیچیدگیهای پنهان خودش را دارد. آیا اگر آدمها واقعاً مثل سایههای فیزیکی بودند، دنیا قشنگتر میشد یا کسلکننده؟
راهکار:
جالب است که از نظر علمی، سایهها هم کاملاً یکرنگ و صاف نیستند؛ آنها تحت تأثیر نورهای محیط و پراش، طیفهای رنگی و لبههای نرم دارند. پس شاید حتی سایهها هم پیچیدهتر از آن چیزی باشند که فکر میکنیم. این پیچیدگی، دنیا را زیباتر میکند، نه یکنواختی.