حسرت وصل: تسبیحی که تنها صرف استغفار شد:
بر اساس پژوهشهای روانشناسی شناختی، حسرت ناشی از «نزدیکنشدن» و «ارتباط برقرار نکردن» در بلندمدت بسیار دردناکتر از پشیمانی کارهای انجامشده است. مغز ما فرصتهای ازدسترفته برای صمیمیت را با شدت بیشتری در قشر پیشپیشانی پردازش میکند و آن را به حسرتی ماندگار تبدیل میکند. آیا شما هم تسبیحی دارید که به جای وصل، فقط استغفار کرده؟
راهکار:
شاید آن استغفار، خود طریقی به وصل بود؛ در عرفان، توبه شرط نخست سلوک است و تا دل از غیر حق تطهیر نشود، شایسته دیدار نمیشود. تسبیحی که «فقط» استغفار کردی، شاید اولین گامهای رسیدن به همان وصلی بوده که اکنون حسرتش را میخوری.