حسرت و مقایسه

روانشناسی حسرت: چرا آرزوی نداشته‌ها بدبختی است؟:

مغز بین «خواستن» و «دوست داشتن» تفاوت می‌گذارد؛ دوپامین هنگام انتظار و میل ترشح می‌شود، نه بعد از رسیدن. پژوهش‌ها نشان می‌دهد برندگان لاتاری پس از چند ماه به سطح شادی پایهٔ قبلی برمی‌گردند. بدبختیِ ذهنی، محصول چرخهٔ دوپامینیِ خواستن است، نه نبودِ واقعیِ چیزها. اگر آرزو محقق شود، مغزتان چند هفته بعد دوباره عادی می‌شود؟

راهکار:

این جمله را می‌توان از دریچهٔ روانشناسی رواقی بازخوانی کرد: ذهن، آرزو را نه به‌عنوان نقشهٔ رسیدن، بلکه به‌عنوان فاصله‌ای همیشگی بازتولید می‌کند. اگر داشته‌های فعلی را «انتخاب‌شده» ببینیم نه «تحمیلی»، شدت این بدبختی فروکش می‌کند.