حسرت نگفتن دوست دارم در آخرین دیدار:
پدیدهای به نام «سوگیری پایان» وجود داره: مغز ما لحظههای آخر رو شدیداً بزرگنمایی میکنه. درواقع احتمال اینکه آخرین دیدارت واقعاً آخرین باشه خیلی کمه، ولی ذهن ما اون لحظه رو با وزن یک فاجعه پردازش میکنه. جالبه که همون مکانیسم باعث میشه خاطرات خوب هم در پایان سفرها، فیلمها و رابطهها غلیظتر بشن. حالا سؤال به جامعه: آیا این حس «کاش میگفتم» فقط یک خطای شناختیه، یا واقعاً ارزش داره همیشه حرف دلمون رو بزنیم؟
راهکار:
این حس رو به یک یادآوری تبدیل کن: اگر امروز فرصت داری، حتی با یک پیام ساده، «دوست دارم» رو بگو. پژوهشها نشون میده آدمها بعد از مرگ عزیزان، از حرفهای نگفته بیشتر پشیمون میشن تا از حرفهای گفتهشده.