دلنوشته عاشقانه: کاش شبا با فکر اینکه دارمت شب میشد:
جالب است بدانید مغز انسان هنگام اشتیاق به یک پاداش دستنیافتنی (مثل معشوق) دوپامین بیشتری ترشح میکند تا زمانی که به آن میرسد. یعنی سیستم پاداش مغز، «نداشتن» را با لذت بیشتری پردازش میکند، بههمین دلیل حسرت شیرینتر از وصال است. آیا این تله بیولوژیکی دلیل اصلی بیخوابیهای عاشقانه است؟
راهکار:
شاید ندانید که مغز شما از شکاف بین «خواستن» و «داشتن» انرژی میگیرد؛ این فاصله موتور خیالپردازی است. پیشنهاد خلاقانه: هر شب یک جمله از آنچه اگر بودید میگفتید بنویسید. بعد از یک هفته ببینید چگونه ذهنتان داستان میسازد.