حسرت لحظه‌های ساده

دلتنگی برای آرامش: ارزش چیزهایی که از دست دادیم:

اثر «نوستالژی» از نظر نوروساینس ترکیبی از هیجان حافظه‌اپیزودیک و سیستم پاداش است. وقتی دلت برای حسی تنگ می‌شود، مغزت همان هورمون‌های آن لحظه را با دوز کمتر بازسازی می‌کند. جالب اینکه مطالعات نشان می‌دهد نوستالژی نه تنها غمگینت می‌کند، بلکه با افزایش حس پیوستگی به خودِ گذشته، امید به آینده را هم تقویت می‌کند. آیا می‌شود عمداً این حس را برای خلاقیت فراخواند؟

راهکار:

این دلتنگی یک نقص نیست؛ یک قطب‌نمای درونی است که مسیر ارزش‌های واقعی‌ات را نشان می‌دهد. شاید بهتر باشد گاهی به‌جای حسرت، آگاهانه همان حس را در زمان حال بازآفرینی کنی.