چطور شخصی باشیم که همه حسرت داشتنمان را بخورند:
بر اساس نظریه «چرخهٔ مقایسهٔ اجتماعی»، حسرت دیگران نه از داشتههای شما که از شکاف بین خودِ ایدهآل و واقعیشان ناشی میشود. در روانشناسی تکاملی، «حسرت خوردن» ابزاری برای اعتبارسنجی اجتماعی است: اگر کسی به شما حسادت نکند، احتمالاً در سلسلهمراتب توجه، پایینتر قرار گرفتهاید. بنابراین هدفگذاری بر حسرتبرانگیز بودن، صرفاً نمایش نیست، بلکه بازی با یک سازوکار بقاست که ما را وادار میکند به «ارزش نمایشی» خود بیفزاییم.
راهکار:
برای اینکه دیگران حسرت داشتن تو رو بخورن، روی توسعه 'برند شخصی' کار کن: یک مهارت نایاب یا ویژگی خاص که مردم حاضرن براش هزینه کنن پیدا کن و توی شبکههای اجتماعی مدام نمایشش بده. آدمها جذب چیزهایی میشن که کمیاب و معتبر به نظر بیاد.