دلتنگی برای لحظات شاد گذشته:
نوستالژی را نخستین‌بار یوهانس هوفر در ۱۶۸۸ نوعی بیماری عصبی با علائمی مثل بی‌خوابی و تپش قلب دانست؛ امروز روان‌شناسی نشان می‌دهد همین دلتنگی، حس معناداری و پیوند اجتماعی را بالا می‌برد و حتی آستانه تحمل سرما را تغییر می‌دهد. مغز خاطرات شاد را مثل عکس‌های فیلترشده ذخیره می‌کند: سایه‌ها را حذف، نور را بیشتر.
راهکار:
خاطره شدنِ شادی یعنی آن لحظه از «حال» به «سرمایه» تبدیل شده؛ نه ناپدید. مغز وقتی چیزی را از دست‌رفته می‌بیند، معمولاً درخشش آن را چند برابر می‌کند و همین دلتنگی را عمیق‌تر می‌کند. می‌توانی هر شب یک لحظه شاد امروز را در یک خط ثبت کنی تا گذشته فقط محل حسرت نباشد و به سوخت ساختن لحظه‌های تازه بدل شود.