آیا پیش از مرگ زندگی کردهای؟:
بررسیهای روانشناسی از حسرتهای پایان عمر نشان میدهد که اغلب افراد بیشتر از شکستها، حسرت ریسکهای نکرده را میخورند. جالبتر اینکه عصبشناسان دریافتهاند مغز در لحظات نزدیک به مرگ یک «بازبینی زندگی» انجام میدهد: امواج گاما شبیه حالات حافظهی شدید فعال میشوند. انگار زیستشناسی هم میخواهد پیش از خاموشی، یک بار برای همیشه جواب این سوال را بدهد: زندگی کردی یا فقط نفس کشیدی؟ اگر این مرور ناگهانی همین حالا آغاز شود، مغزت چه تصاویری را نشان میدهد؟
راهکار:
پاسخ روانشناسان مثبتنگر: زندگی کردن یعنی تجربهٔ «غرقگی» – آن لحظهای که چنان در کاری محو میشوی که زمان و خودآگاهی محو میشود. اگر تاکنون لحظهای پیش آمده که با تمام وجود خندیدهای، چیزی خلق کردهای یا عشقی را بیپناه زیست کردهای، تو پیش از مرگ زیستهای.