حسرت فرصت

فرصت ها را از دست نده، حسرت نخور:

وقتی نوبت ما می‌رسد، می‌گویند قسمت نیست:

در روانشناسی، «ناهماهنگی شناختی» باعث می‌شود آدم‌ها برای توجیه انکار فرصت دیگران بگویند «قسمت نبود». جالب‌تر اینکه در آزمایش‌های اقتصاد رفتاری، وقتی سهم‌ها نامتقارن تقسیم می‌شود، مغز بازنده همان جمله را تکرار می‌کند تا از تلخی نابرابری بکاهد. این مکانیسم دفاعی، همان «سوگیری خدمت به خود» است. سوال: آیا واقعاً تقدیر مقصر است یا ما خودمان نوبت‌ها را برای هم می‌چینیم؟

راهکار:

این حس نابرابری در دریافت فرصت‌ها یادآور «سوگیری تأخیر در پاداش» است: مغز ما پاداش‌های دور را کمتر از پاداش‌های فوری ارزش می‌گذارد. شاید آن «قسمت نبودن» فقط یک خطای ادراکی از سوی دیگران باشد، نه تقدیر واقعی.