حسرت در رابطه

حسرت جدی گرفتن او؛ وقتی بی‌وفایی نتیجه محبت زیاد است:

در روانشناسی، «پاداش متغیر» اسکینر نشان می‌دهد وقتی کسی را همیشه جدی می‌گیریم، او به توجهِ ما به‌عنوان یک ثابت بی‌ارزش عادت می‌کند؛ اما بی‌محلیِ متناوب، دوپامین بیشتری در مغز او آزاد کرده و به اعتیاد عاطفی تبدیل می‌شود. پس شاید وفاداریِ بیشتر در آن سناریو، نوعی «وابستگی به پاداش غیرقابل‌پیش‌بینی» بود، نه عشق اصیل. آیا می‌خواهی وفاداری‌ات بر پایه اعتیاد ساخته شود؟

راهکار:

شاید این جمله از زخم تو می‌گوید، نه از ناتوانی او؛ جدی گرفتنِ کسی که ظرفیت وفاداری ندارد، رابطه را به آزمون بی‌پایان تبدیل می‌کند. وفاداری واکنشی به شدت توجه ما نیست، بلکه محصول بلوغ درونی طرف مقابل است.