حسرت در جامعه

کاشتن حسرت، درو کردن نفرت؛ مزرعه ملت:

مطالعات «محرومیت نسبی» نشان می‌دهد وقتی انتظارات مردم بالا می‌رود اما وعده‌ها محقق نمی‌شود، خشم جای امید را می‌گیرد؛ دقیقاً مشابه منحنی J دیویس (۱۹۶۲) که انقلاب‌ها را پس از یک دوره پیشرفت ناگهانی و سقوط انتظارات پیش‌بینی می‌کند. حسرت فقط یک حس فردی نیست؛ سوخت جمعی برای انفجار نفرت است.

راهکار:

این استعاره را برعکس تصور کن: اگر به‌جای حسرت، «امید» در عرصه عمومی کاشته شود، برداشت جامعه «اعتماد» خواهد بود؛ نفرت همیشه از شکاف بین وعده و عمل سبز می‌شود.