حسرت در آغوش نگرفتن تو:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که در آغوش گرفتن حداقل ۲۰ ثانیه طول میکشد تا اکسیتوسین (هورمون پیوند) به اندازهٔ کافی ترشح شود. جالب اینجاست که مغز ما خاطرات مثبت را اغراقآمیز ذخیره میکند – پس آن لحظهای که فکر میکنی کافی نبود، احتمالاً در واقعیت عمیقتر از چیزی بوده که به یاد میآوری. چرا همین حالا به کسی که دوستش داری پیام ندی و قرار یه آغوش بلند بذاری؟
راهکار:
این حس حسرت نشاندهندهٔ ظرفیت عمیق عشق ورزیدن توست. یک راه برای رهایی از این چرخه: همین امروز یک نفر را در آغوش بگیر و بهش بگو که چقدر برات مهمه. خاطرههای آینده رو بساز، نه اینکه فقط گذشته رو مرور کنی.