حسرت دیدار اول

دیدار آخر بدون دیدار اول: پارادوکس دلتنگی:

مغز انسان در هر بار یادآوری، خاطره رو بازنویسی می‌کنه. یعنی همون «دیدار اول» که فکر می‌کنی نداری، بارها توسط خودت تغییر داده شده. پس شاید این دلتنگی برای نسخه‌ای از خاطره‌ست که هیچ وقت واقعاً وجود نداشته. آیا عشق واقعی به خاطره نیاز داره یا به تخیل؟

راهکار:

این پارادوکس رو می‌تونی به یه داستان کوتاه یا شعر تبدیل کنی: «چطور بدرود با کسی که هرگز نرسید؟» نوشتن راهی برای هضم این حس‌های پیچیده‌ست.