حسرت از دست دادن عزیز

آب برمی‌گرده ولی ماهی مرده؛ تأملی درباره جبران دیرهنگام:

در علم بوم‌شناسی، لاشه یک ماهی در رودخانه فقط پایان نیست؛ یک «پالس مواد مغذی» است. نیتروژن و فسفر آزادشده، جمعیت جلبک‌ها و حشرات آبزی را تا چند برابر افزایش می‌دهد و زنجیره غذایی پایین‌دست را دگرگون می‌کند. آب هم که برمی‌گردد، هرگز همان آب قبلی نیست؛ هر مولکولش مسیر تازه‌ای را تجربه کرده است. آیا مرگ یک موجود می‌تواند همان «بازگشت آب» برای بقیه باشد؟

راهکار:

پاسخ به پرسش «چه فایده؟»: فایده‌اش برای رود است، نه برای ماهی. بازگشت آب شاید مرده را زنده نکند، اما می‌تواند مسیر تازه‌ای برای زندگی‌های پایین‌دست بسازد.