شاید در دنیایی دیگر؛ حسرت و جهان های موازی:
در تفسیر چندجهانیِ هیو اورت، هر رخداد کوانتومی شاخههایی از واقعیت میسازد؛ یعنی «دنیای دیگر» میتواند مدلی فیزیکی باشد، نه فقط استعاره. مغز هم هنگام تصمیمگیری، شبیهسازیهایی از نتایج ممکن میسازد؛ زیستن در چند جهانِ ممکن، همزمان.
راهکار:
«دنیای دیگر» فقط یک خیال فرار نیست؛ آرشیوی از انتخابهای نزیسته است که ذهن برای معنا ساختن میسازد. اگر آن جهان را مثل نسخهٔ خطیِ زندگی در نظر بگیری، هر جملهاش میتواند سرنخی شود برای چیزی که همین حالا جای آزمودن دارد.