دلتنگی برای کسی که در دلت اما کنارت نیست:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که مغز انسان در غیاب عزیزان، همان مدارهای درد فیزیکی را فعال میکند. یعنی دلتنگی واقعاً «درد» است، نه یک استعاره. جالب اینجاست که این درد در قشر سینگولیت قدامی پردازش میشود، همان جایی که حس طرد اجتماعی را هم ثبت میکند. آیا این یعنی عشق و تعلق، یک نیاز زیستی اولیهاند، نه یک انتخاب احساسی؟
راهکار:
این حس رو میشه به یک انگیزه برای نوشتن نامه یا پیام تبدیل کرد، حتی اگر هرگز فرستاده نشه. گاهی نوشتن خودش درمانه.