حسرت آدم قبلی

کاش همان کسی می‌ماندی که شناختم؛ حسرت تغییر آدم‌ها:

روان‌شناس‌ها به این «سوگیری ایستایی شخصیت» می‌گویند: ذهن ما برای پیش‌بینی رفتار دیگران، شخصیت‌شان را ثابت فرض می‌کند، اما تحقیقات عصب‌شناختی نشان می‌دهد هویت هر لحظه بازنویسی می‌شود؛ حتی سلول‌های بدن هم در چند سال کاملاً عوض می‌شوند. پس آن‌که می‌شناختی، یک نسخه‌ی موقت بود و تغییرش گریزناپذیر است.

راهکار:

این جمله را می‌توانی به «من از نسخه‌ی الانِ تو ناراحتم، نه از وجود تو» ترجمه کنی. گاهی آدم‌ها نه از عشق، از تصویری که از عشق داشته‌اند دلزده می‌شوند؛ شاید این توقع ما بود که رابطه را ثابت نگه می‌دارد، نه خود آدم‌ها.