حسین جانم؛ مهربانتر از پدر و مادر:
در روانشناسی دلبستگی، مغز بین محبت والدین و محبت یک شخصیت قدسی تفاوت چندانی قائل نیست؛ هر دو مسیر اکسیتوسین و احساس امنیت را فعال میکنند. به همین دلیل در ادبیات عرفانی و سوگنامههای کهن، رابطه مرید با حسین اغلب با استعارههای مادرانه توصیف شده است؛ چون این شخصیت برای ذهن، جایگاه «پناه بیقیدوشرط» را پُر میکند، نه صرفاً یک نام تاریخی.
راهکار:
از نگاه روانشناختی، وقتی کسی را «مهربانتر از پدر و مادر» میدانیم، در حال بازسازی کهنالگوی «مراقبِ مطلق» در او هستیم؛ همان جایگاهی که در لحظههای نیاز عمیق، ذهن برای رسیدن به امنیت میسازد.