معنای تنهایی ماندن وقتی همه میروند:
در روانشناسی پدیدهای به اسم «بازماندهی گناهآلود» (Survivor guilt) وجود داره: وقتی دیگران در بحران یا تغییر از صحنه خارج میشن، فرد باقیمانده حس میکنه تقصیر خودشه که نتونسته همراه بره. اما جالب اینجاست که در تاریخ و اساطیر همیشه «آن که میماند» نگهبان حافظه و روایت میشه؛ مثلاً نوح که تنها ماند یا سوفوکل در «آنتیگونه». اینجا حسین آقا شاید نماد کسی باشه که حاضر نیست گذشته رو رها کنه. چه کسی حاضر میشه جای او بمونه؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه دید: موندن همیشه ضعف نیست، گاهی تنها کسی که میمونه، داره بار حافظه جمعی رو به دوش میکشه. میتونی بنویسی «حسین آقا، اون که میمونه، تاریخنگار جداییهاست».