خوشبینی افراطی؛ هشدار خودفریبی:
در علوم شناختی به این حالت «سوگیری خوشبینی» میگویند؛ مغز انسان بهطور سیستماتیک احتمال رویدادهای منفی را برای خودش کمتر از واقعیت برآورد میکند. مطالعات تصویربرداری، کاهش فعالیت آمیگدال و قشر پیشپیشانی در مواجهه با اخبار بد را نشان دادهاند؛ یعنی خوشبینی افراطی گاهی محصول نادیدهگرفتن دادههای ناخوشایند است، نه شجاعت.
راهکار:
این سه خط بیشتر از هشدار، یک آینه است: گاهی «دل خوشی» نه امید، بلکه بستن چشم به علامتهای کوچک است. اگر جمله «خود منم نیستم» را جدی بگیریم، نشان میدهد خوشبینی افراطی میتواند نسخهای از فرار از خودِ واقعی باشد؛ نه قدرت، بلکه بیخبری از هزینه.