حسادت و زندگی دیگران

حسادت یا رنجِ هدر رفتن لیاقت؟:

در روانشناسی، این حس به «رنج مقایسه‌ای» مربوط است. مغز ما درد ناشی از بی‌عدالتی (دیدن کسی که منابع ارزشمندی را که ما می‌خواهیم دارد و از آن استفاده نمی‌کند) را در همان مدارهای عصبی پردازش می‌کند که درد فیزیکی را. این یک مکانیسم بقاست برای نظارت بر منابع اجتماعی. آیا این درد می‌تواند محرکی برای تمرکز بر منابع خودمان باشد؟

راهکار:

این دیدگاه بر یک «عدالت تخیلی» استوار است که در آن شما هم «لیاقت» را تعریف می‌کنید و هم «هدر رفتن» را قضاوت می‌کنید. شاید تمرکز از «زندگی او» به «فرصت‌های من» تغییر کند: چه چیزی در زندگی‌ام هست که من دارم نادیده می‌گیرم یا هدر می‌دهم؟