آدم حسود؛ پیگیرتر از دشمن:
در روانشناسی تکاملی، حسادت مکانیزمی برای پایش منابع کمیاب و جایگاه اجتماعی است؛ مغز حسود با فعالشدن مدار مقایسهٔ اجتماعی، بهطور وسواسگونه به رقیب برمیگردد. پارادوکس اینجاست: دشمن به تخریب تو فکر میکند، حسود به شباهت تو با خودش. همین توجهِ مداوم او را از دشمنِ بیتفاوت پیگیرتر میکند.
راهکار:
زاویهٔ تازه: حسادت اغلب نشانهٔ توجهِ سوخته به یک منبع ارزشمند است؛ حسود از دشمن پیگیرتر میشود چون مدام جایگاهش را با تو مقایسه میکند، نه چون قدرت بیشتری دارد. همین وابستگیِ ذهنی، نقطهٔ ضعف اوست.