حسادت به دیوار اتاق؛ وقتی دلتنگی جانشین عشق میشود:
در روانشناسی به این «شیء انتقالی» میگویند؛ کودک وقتی مادر نیست، لبهی پتو را میمکد و همان حس امنیت را دریافت میکند. دیوار اتاق برای معشوق تو هم یک شیء انتقالی شده؛ تکیهگاه واقعی نیست، اما مغز او با همین تماس فیزیکی، اکسیتوسین آزاد میکند و آرام میشود. تو به دیوار حسادت میکنی؛ درحالیکه آن فقط پروکسیِ غیبت توست.
راهکار:
بهجای دیدن دیوار بهعنوان رقیب، آن را نمادِ حضورِ تو ببین؛ همانطور که دیوار پشتِ معشوق است، تو در ذهنش تکیهگاهِ دلتنگیهایش هستی. حسادت، گاهی نقشهای است که عشق میکشد تا مرزهای غیبت را پاک کند.