حسرت عاشقانه: گفتگو با خدا درباره تو:
در روانشناسی عشق، پدیدهای به نام «رقابت با امر مطلق» وجود دارد. وقتی معشوق چنان ایدهآل میشود که حتی خدا رقیب عاطفی تصور میشود. در ادبیات عرفانی فارسی، این حسادت به «قرب الهی» بارها دیده شده؛ از حلاج تا سهراب سپهری. جالب است که این شعر مدرن، ناخواسته همان بنمایه را با زبان شبکههای اجتماعی بازسازی میکند. آیا این حسادت به خدا، نشانه عشق زمینی است یا عرفان مدرن؟
راهکار:
این متن را میتوان بازتابی از یک بازی روانی کلاسیک دید: وقتی معشوق را چنان بزرگ میکنی که حتی خدا را رقیب میبینی. در واقع، تو به خدا نمیگویی که چه غنیمتی را از دست داده، بلکه به خودت یادآوری میکنی که چقدر از دسترسی به او دوری. این همان فاصلهای است که عشق را زنده نگه میدارد.