حسادت عاشقانه و دستانی که دیگری گرفته:
مغز در حسادت عاطفی همان مسیر عصبی درد جسمی یعنی قشر کمربندی قدامی و اینسولا را فعال می‌کند؛ به همین دلیل ردِ لمسِ رقیب می‌تواند واقعاً «دردناک» باشد. در روان‌شناسی به این حالت «حسادت گذشته‌نگر» می‌گویند و بدون حضور رقیب هم ادامه می‌یابد. ذهن، لمسِ دیگری را نوعی آلودگیِ قلمرو عاطفی می‌داند. آیا این رد کردن، حفظِ عزت است یا اسارت در مقایسه؟
راهکار:
دست‌ها حافظه‌ای لمسی دارند، اما ردِ لمسِ قبلی بیش از آنکه روی پوست بماند، در ذهنِ ناظر حک می‌شود. مسأله دستِ رقیب نیست؛ خیالِ رقابت است. جایی که نه از تماس، بلکه از مقایسه می‌ترسیم و عشق را با تصاحب اشتباه می‌گیریم.