حساب نکردن در رابطه

حساب نکردم، چون فکر می‌کردم قابل اعتمادی:

در روانشناسی، «اعتماد کورکورانه» یک خطای شناختی است که در آن، فرد بر اساس یک ویژگی مثبت (مثل وفاداری گذشته)، تمام رفتارهای آینده را پیش‌بینی می‌کند و سیستم هشدار ذهن را خاموش می‌نماید. این پدیده، دقیقاً نقطه تلاقی عشق و ریسک پذیری غیرمنطقی است. آیا می‌توان همیشه اعتماد کرد و همزمان هوشیار ماند؟

راهکار:

این جمله یک پارادوکس دردناک را نشان می‌دهد: اعتماد مطلق منجر به بی‌احتیاطی می‌شود. شاید مفید باشد که این تجربه را نه به عنوان «حساب نکردن»، بلکه به عنوان «پرداخت هزینه یک درس درباره مرزهای سالم اعتماد» بازتعریف کنی.