انتظار و عدم قطعیت؛ شاید یک روز، یک دقیقه، چند سال:
پارادوکس انتظار: مغز بازههای زمانی نامعلوم را طولانیتر رمزگذاری میکند؛ آزمایشها نشان میدهد انتظارِ بینشانه، حس زمان را کش میآید و تصمیمگیری را به تعویق میاندازد. تاریخ هم پر است از «شاید فردا»هایی که سیاستها را فلج کرد. کدام «شاید» بیشتر وقتت را گرفته؟
راهکار:
بازتعریف: «شاید» این متن خودش یک واحد زمان است؛ روز، دقیقه و سال فقط مقیاساند. عدم قطعیت وقتی به بازههای کوچک شکسته شود، از حالت فلجکننده بیرون میآید و به تصمیمِ قابلآزمون تبدیل میشود.