تنهایی ماه در میان هزار ستاره؛ حس تنهایی در شلوغی:
ماه در آسمان شب با وجود هزاران ستاره، به دلیل کنتراست شدید نوری، آنها را کمرنگ میکند؛ درخشش ماه حدود ۱۴ برابر بیشتر از پرنورترین ستاره شب است. در روانشناسی اجتماعی، «تنهایی در جمع» پارادوکس مشابهی دارد: هرچه محیط شلوغتر باشد، احساس دیدهنشدن بیشتر میشود، چون توجه به محرکهای درخشانتر معطوف میماند.
راهکار:
تنهایی ماه را میشود از لنز نجوم اینطور دید: ماه بخشی از نور خورشید را بازتاب میدهد، پس در حقیقت همراهیِ نامرئی دارد؛ شاید تنهایی آدمها هم گاهی فقط از دیدهنشدنِ همراهان نامرئیشان است.