در شهر شلوغ، فهمیده شدن توسط یک نفر کافی است:
مطالعات عصبشناختی نشان میدهد احساس طردشدن، همان مسیرهای درد جسمی را در مغز فعال میکند؛ اما درک شدن توسط یک نفر، اکسیتوسین ترشح میکند و کورتیزول را تا ۴۰٪ کاهش میدهد. شلوغی شهر کمبود آدم نیست، کمبود آینهای است که تو را شبیه خودت نشان دهد.
راهکار:
شلوغی شهر یعنی هزاران آدم که هرکدام دنبال همان یک نفر میگردند؛ اگر آن یک نفر کنارت باشد، شهر دیگر شلوغ نیست، فقط پر از آدمهای اضافه است.