بهترین رفیق کیست؟ از حس ناب رفاقت با اباعبدالله تا روانشناسی دوستی:
در روانشناسی اجتماعی، پدیدهای به نام «روابط فرااجتماعی» داریم که در آن، عمیقترین احساسات صمیمیت و وفاداری را به شخصیتی که هرگز ملاقات نکردهایم، تجربه میکنیم. مغز ما هنگام یادآوری چنین رفاقتی، همان مدارهای عصبی یک دوستی واقعی، یعنی ترشح اکسیتوسین و دوپامین، را فعال میکند. جالب اینکه این نوع پیوندها گاهی پایدارتر از دوستیهای روزمرهاند، چون با تصویری ایدهآل و بدون تعارض همراهند. آیا تا حالا فکر کردهاید رفاقتهای مقدس چقدر از ترس ما از قضاوت شدن در روابط عادی را بیاثر میکنند؟
راهکار:
این حس ناب را میتوان از زاویهای تازه دید: ارادت شما به یک شخصیت تاریخی، درواقع بازتابی از ارزشهای درونی و «خودِ آرمانی» خودتان است؛ یعنی شما با آن بخش از وجودتان که به وفا، ایثار و پاکی عشق میورزد، رفاقت میکنید.