حس پرستیدن عاشقانه

ستایش عاشقانه و حس پرستیدن؛ پرستیدنی‌ترین حالت رابطه:

در تصویربرداری fMRI، عشق رمانتیک شدید همان مسیر پاداشی مغز را فعال می‌کند که تجربه‌های مذهبی و وجدِ آیینی فعال می‌کنند: هسته دمی و ناحیه تگمنتوم شکمی. هم‌زمان بخش پیش‌پیشانی قضاوت‌گر و آمیگدال کمتر فعال می‌شوند؛ یعنی مغز هنگام پرستیدنِ معشوق، موقتاً ارزیابی نقادانه را تعلیق می‌کند. آیا عشق مدرن دارد جایگزین آیین می‌شود؟

راهکار:

ستایش در نگاهت یک اوج هیجانی است؛ اما روان‌شناسیِ رابطه می‌گوید ستایشِ مداوم اگر از تصویر واقعی جدا شود، به ایده‌آل‌سازی می‌رسد و شکاف بین انتظار و واقعیت را بیشتر می‌کند. پرستیدنی‌ترین حالت شاید آن باشد که ضعف‌ها را هم ببینی و همچنان آگاهانه انتخاب کنی؛ این ستایش دیگر توهم نیست، قدرت است.